Onze eerste dag.. 24 juli 2016

Ik ben goed bezig met bijwerken al zeg ik het zelf. Hier het verhaal van onze eerste echte dag in Port Alfred.

Eerst onder een heerlijke warme douche gestapt. Daar was ik echt aan toe, want mijn haar stonk gigantisch naar rook. 1 plus voor Nederland waar mensen niet in cafetaria mogen roken. We wilden langer slapen, maar we hadden gehoord dat het ontbijt maar tot 9:00 uur open was. Toen wij aankwamen waren wij de eerste… Hmm.. Bleek dat je tot 11:00 uur kon brunchen. Balen! Maar ach onze croissantjes kwamen vers uit de oven. Daarna zijn wij, Evelien, Marjan, Marleen en ik naar de supermarkt gelopen. Je moet echt een mega heuvel op en weer af om bij het winkelcentrum te komen. We hebben koekjes gegeten op een schamelsteigertje. Toen wij eindelijk de moed hadden verzameld om de berg met alle boodschappen weer op te klimmen, kregen wij een lift aangeboden. Deze hebben wij natuurlijk meteen aangekomen en binnen 3 minuten waren wij thuis met de boodschappen! :) (En om jullie gerust te stellen wij “kenden” deze man. Het was namelijk de man van de kroeg van gisteravond ;))

Wij zijn naar het strand gewandeld. Daar zijn we heerlijk uitgewaaid en hebben we natuurlijk foto’s gemaakt. Onderweg hadden we het steeds over dingen voor op onze bucketlist. Wij hebben de terugreis op een knalgeel bankje met een prachtig uitzicht onze bucketlist geschreven. We wilden om jullie gek te maken opschrijven “liften” en deze alvast aanvinken, maar we vonden dat wij niet echt hadden gelift, immers we hebben alleen een lift aangenomen. Thuis hebben we met een dekentje in de woonkamer gezellig gezeten, want het is enorm koud en regende het hard. Het was minder dan 15 graden…

Terwijl ons diner uitstelden, zei onze lieve buurjongen dat het wel echt een lekker diner was en dat het het waard was, namelijk een steak. Hij bood zelfs aan om het hek voor ons open te doen. Dat deed hij en wij zagen voor het hek een auto. Wij zijn er naartoe gerend en gevraagd of die man ons naar de receptie van Stenden wilde brengen. De man was overdonderd, maar wilde het wel. Hij had geen idee waar de receptie was of waar Stenden überhaupt was hahha. Het was maar 200m verderop in de straat. “Check! weer iets van de bucketlist”. We hebben heerlijk gegeten. Daarna weer in de regen naar huis. Nog even gezeten en daarna lekker op bed. Er waren inmiddels nieuwe mensen aangekomen en die hadden wel een rooster voor de week. Morgen om half 9 in het auditorium.

Groetjes Pien

26 juli 2016