De heenreis 22 en 23 juli 2016

Ja, hoor mensen dan eindelijk heb ik de tijd gevonden of eigenlijk zin gevonden om een stukje (meerdere stukken, want ik heb nu al veel beleeft) voor jullie te schrijven. Ik krijg van iedereen lieve berichtjes en appjes of ik al veilig ben aangekomen. Nou, ik ben veilig aangekomen. Hieronder een stuk(je) over de heenreis.

Vrijdag 22 juli 2016

Nadat wij onze bagage hadden ingecheckt en onze familie met een traantje hadden uitgezwaaid, zijn Jitske en ik naar de douane gegaan. Hier keek ik het meest tegenop, maar wij mochten vlot door lopen en zo kwamen wij in het walhalla van de taxfreeshops. We hebben water en sultanakoekjes ingeslagen. Ook Marjan en Evelien kwamen wij tegen, op naar de gate. We werden met een overvolle bus naar ons vliegtuig gebracht. Echt een mega vliegtuig. Ik zat in mijn eentje helemaal achteraan. Best gezellig tussen twee mannen die geen woord zeiden, behalve “Sorry” ;) hahahha

Ik ben begonnen in mijn nieuwe boek Meester Mark draait door, waar ik meteen het halve bekertje water op mors, wat ik van de stewardess krijg.. Ja, hoor daar gaan we weer.. Ik heb de films Hairspray en The Jungle book gekeken. Erg leuke films!  Het eten in het vliegtuig was heerlijk en toetjes waren goddelijk! Na een tijdje kwam Evelien en hebben we samen achter in het vliegtuig gestaan, in de keuken van de stewardessen, hier was ruimte en konden wij gezellig kletsen en af en toe uit het raam kijken. Na een half uur kwam ook Marjan, zij dacht dat Evelien naar het toilet moest, maar dat duurde wel erg lang hahah. We hebben een gezellig theekransje gehad en wat rek en strek oefeningen gedaan. We zijn over de helft van de vliegreis naar Johannesburg, die overigens 11 uur vliegen was. We zijn weer naar onze plaats. Ik heb nog wat films en serie gekeken, spelletjes gedaan, door het raam gekeken en gelezen. We kregen weer eten met een flesje water. Ik had weer hetzelfde probleem als thuis, want ik kon de dop niet los krijgen. Ik besloot de stewardess te vragen, maar die begreep mij eerst niet, uiteindelijk begreep ze het en kon ik eindelijke mijn flesje water drinken.

We zijn geland in Johannesburg, we hebben een stempel gekregen in ons paspoort. Ik dacht dat je zo’n gave ronde stempel kreeg, maar niks was minder waar, gewoon een saaie rechthoek :( We moesten opzoek naar de bus die ons naar het hotel zou brengen. Terwijl wij zoekend om ons heen keken, pakte een man de kar van Evelien en vroeg waar wij naartoe moesten. Hij zou ons daar naartoe brengen. Wij renden bijna achter die man aan, terwijl wij onderling zeiden dat we onze kar eigenlijk niet mochten afgeven. Als dit maar goed kwam. Uiteindelijk belde hij de lift naar het hotel voor ons en zei dat de taxi er over 2 minuten zou zijn. Oke, het gaat toch goed. Ineens begon deze beste man fooi te vragen, maar wij hadden nog geen rand bij ons. Euro’s mochten ook wel, want dat kon hij wel wisselen. Marjan gaf hem een briefje van 5, want kleiner had ze niet. Toen begon die beste man boos te worden, want hij wilde meer. Wij hebben onze poot stijf gehouden en gelukkig kwam de taxi ook, dus waren wij van die man af.

Het verkeer is erg bijzonder. Aan de rechterkant zit het stuur, maar ze rijden ook rechts. Later bleek dat dit door de chauffeur kwam. De volgende dag hadden we wel een goede chauffeur. Het hotel was prachtig net als op de foto. Vergeleken met Marjan en Evelien hadden wij een ruime kamer en wij hoefden twee stappen uit de kamerdeur te zetten en wij lagen in het prachtige blauwe zwembad.

Om 5:55uur zouden wij naar de taxi lopen, zodat wij om 6:00 uur met de taxi konden. Het zal ook weer niet, maar Jitske en ik hadden ons verslapen. Ineens werd er geklopt op de deur, het waren Evelien en Marjan die ons kwamen ophalen. Binnen vijf minuten zaten wij in de taxibus. Op het vliegveld hebben wij onze bagage weer ingecheckt, hier werden wij weer geholpen door zo’n man, maar deze vroeg gelukkig geen fooi. Wij hebben ons ontbijt dat wij hadden meegekregen opgegeten. Een flesje sinaasappelsap en een danoontje toetje. Eindelijk het dieet waar wij op hadden gehoopt, want bij KLM werden we namelijk volgestopt. Niks op reis naar Afrika en afvallen. We hebben ons samen ingecheckt en we zijn door de douane gegaan. Dit stelt werkelijk niks voor hier. Ik moest in mijn eentje met het vliegtuig van Britisch airways, die om 8:15 uur vertrok. Marjan, Evelien en Jitske hoefden pas op het vliegtuig om 10:45uur. Ze brachten mij naar de gate en ik stapte in het vliegtuig. Ik zat gelukkig bij het raam, dus ik had ee prachtig uitzicht. Ik kreeg weer eten. Scrambled egg met een mega worst en yoghurt met muesli. Weg dieet. Ik had een fijne vlucht. Op het schattige vliegveld van Port Elizabeth heb ik drie uur gewacht op de bus naar Stenden. We maakten een reis lang honderden koeien, allemaal Friese Holstein koeien, daarnaast regende en waaide het. Het was enorm koud. Ben ik thuis? Op Stenden aangekomen liepen wij een super schattig kamertje binnen, genaamd de receptie van de school. Ik werd gedumpt op een kamertje in het huis Scallywags. Ik zit in een kamer helemaal alleen. Nog 2 uur wachten dan komt de volgende bus. Zou ik dan mijn kamergenootje tegen komen?

Marleen kwam aan, we hebben kennisgemaakt en daarna zijn wij samen met onze Bulgaarse buren gaan eten. Lieve mama’s scheppen een kwak lasagne op je bord en je kunt eten. Het was prima te doen en natuurlijk erg gezellig.

Daarna het huis van de andere pabo mensen bekeken en zij die van ons. Zij zitten met z'n achten in 1 huis, wij, Marleen en ik, in een ander huis.

Om 20:00 uur zouden de Afrikanen ons mee nemen op stap, maar toen wij om acht uur bij de receptie kwamen, was daar niemand. Wij zouden bij ons in de woonkamer gaan zitten, maar toen vroeg onze huismama, waarom wij niet op stap gingen. Wij legden het verhaal uit. Ze zou snel douche en ons daar dan brengen. We kwamen in een gezellig kroegje met pooltafels en gewoon een bar om iets te drinken en bij te praten. Toen wij weer naar huis wilden, bracht onze huismama ons naar de berg, vanaf daar stonden twee camera’s, liepen er beveiligers en reed de politie rond. Ja, ons kan hier niks gebeuren.

Oke, het is een enorm lang verhaal geworden. In het vervolg zal het korter worden, ik beloof het. ;)

Groetjes Pien,

26 juli 2016