Een rit aan de linkerkant van de weg, 5 augustus 2016

Het heeft even geduurd, maar dan eindelijk heb ik weer tijd (tijd, wifi en zin) om een blog voor jullie te schrijven. Ik ben samen met Evelien, Marleen en Marjan vier dagen naar Coffee Bay geweest. Ik heb daar super veel beleefd, maar ik zal jullie eerst het verhaal van de was en mijn lievelings broek vertellen. Jullie zaten natuurlijk al dagen in spanning te wachten watvoor  verhaal ik jullie nog zou gaan vertellen.

Hier komt het…

Er was eens.. een super chille broek. Mijn lievelingsbroek.. Het was een prachtige broek, die aanvoelde als een tweede huid (oke overdrijven is ook een vak). Hij raakte al enigszins op leeftijd en ging dan ook met een paar gare plekken mee naar Afrika in de hoop dat hij het zou overleven. Het ging goed tot het plots donderdagmiddag was. Ik zou even spullen uit de kluis halen. Ik ging door mijn knieën en… sggggggg! Er zat een scheur in mijn broek. Hij is niet meer te maken en er kan ook niet een korte broek van gemaakt worden.. Dat was het verhaal van de broek. Ik moet nu verplicht hier shoppen (heeel vervelend).

Dan nog het verhaal van de was. Wij hadden ‘s ochtends de was weggebracht naar ons wasvrouwtje. Wij vroegen of wij de was dezelfde dag nog konden ophalen, omdat wij vrijdagochtend vroeg wilden vertrekken. Dat was wel mogelijk, wij konden om vier uur de was ophalen. Wij waren door het drama en de rouwverwerking van mijn broek helemaal de tijd vergeten. Om 16:20 uur kwamen wij aan bij het winkeltje, maar het was al gesloten. Wij (vooral ik) was nu echt in diepe rouw, want dat betekende dat ik voor ons lange weekend alleen een trainingsbroek en een korte broek had. Ach het zal wel weer goed komen dacht ik. Wij zouden gaan eten en ineens kregen wij een appje in de appgroep Scally’s (ons huis). Onze fantastische buurvrouw Marloes had onze was meegekregen bij de receptie. De wasvrouw was bang dat wij het niet op tijd zouden krijgen, dus ze had het bij de receptie achtergelaten. Wij konden de volgende keer wel betalen. Wat een top vrouw! (Vandaag heb ik uiteraard betaald en mijn nieuwe was weer gebracht.)

Ons weekend kon beginnen. Vrijdagochtend hebben wij onze nieuwe auto opgehaald. Wij hebben een upgrade gehad, want wij hadden nu een grotere auto. Ik mocht dit weekend rijden. Het rijdt prima aan de linkerkant. Alleen met stressmomenten (moeten wij nu rechts of links) ging af en toe de ruitenwisser af in plaats van het knipperlicht. Wij vertrokken iets later dan gepland, maar dit kwam omdat het erg druk was bij de autoverhuur, want bijna alle studenten waren dit weekend weg.

Ik had de tijd niet in de gaten, want ik vond het rijden erg leuk. Na een tijd vroeg Marleen of ik zo ook wilde stoppen omdat ik al drie uren aan het rijden was. Ik merkte nog niks, maar in East London zijn wij toch maar gestopt voor een pauze en heeft Marleen het stuur van mij overgenomen. Toen wij bij Mthatha het bordje van Coffee Bay zagen staan, dachten wij dat we er bijna waren, maar we mochten nog 70 km dwars door bergen en Xhosa dorpen. In het aangeven van vluchtheuvels in de weg zijn ze hier niet erg goed in. Wij vlogen in eens door de lucht, want daar waren de heuvels, maar geen bord gezien. Later zagen wij een bord, maar waren er geen heuvels te bekennen (handig..). Nadat Marleen drie uren had gereden, ben ik weer achter het stuur gekropen. De wegen werden steeds slechter, want de wegen waren niet meer verhard. De heuvels werden steeds steiler. Super gaaf! Na nog een uur rijden waren wij dan eindelijk bij onze eerste hostel “Coffee shack”. Een super leuk hippietentje. Wij kregen een rondleiding over de hostel. In de bar kregen wij een biertje aangeboden. Je moest hier verplicht met je linkerhand drinken anders moest je….. (dat weet ik niet meer). Onze dorm stond aan de andere kant van de rivier. De eigenaresse reed met ons mee in de auto. Marleen moest rijden, aangezien ik bier had gedronken en Marleen niet. Wij moesten een kiezelheuvel op en hier had de auto bijna geen grip. Marleen vond dit erg spannend, dus vanaf nu moest ik hier rijden (prima! Ik vond het alleen maar leuk). De dorm was een Xhosa hut met drie stapelbedden.

Nadat wij al onze spullen in de hut hadden gezet, zijn wij via het dorp naar de hostel gelopen. Hier hebben wij gegeten en een nieuwe hostel geregeld. Doordat wij vandaag 7 uren hadden gereden om alleen nog maar in Coffee Bay te komen, zagen wij het niet zitten om naar Durban te rijden aangezien Coffee Bay op de helft lag. Coffee Shack was volgeboekt, dus op zoek naar een nieuw hostel. Weer terug naar onze dorm konden wij nu over de rivier lopen, want het was laag water. Ideaal! Wij zijn al vroeg gaan slapen, want wij waren moe van de reis en morgenochtend zouden wij om half 8 (ja, echt 7:30 uur) onze eerst surfles hebben.

Groetjes Pien

11 Augustus 2016