"What's your talent?" making new friends, 22,23,24 Augustus 2016

Yes, ik maak nieuwe vrienden. En niet zomaar vrienden, maar super, lieve, schattige kindervrienden. Stage begint echt een feest te worden, al mis ik het lesgeven wel. Twee hele dagen observeren en steeds hetzelfde opschrijven is niet bepaald levenverrijkend. De gesprekken met de kinderen echter wel. Veel leesplezier!

Maandag heb ik de hele dag grade 5A gevolgd. De onderwijskwaliteit is hier ongekend. Vier van de zes lessen, hadden de leerkrachten het bord al vol geschreven (stond er nog op van vorige week). Dit moesten de leerlingen maar even overschrijven, want de leerkracht had geen zin, want ja het was maandag (dit zeiden ze zelf). Er is één leraar die echt goed les kan geven, hij zorgde voor de andere twee lessen van vandaag. Hij praatte één op één met de leerlingen en gaf individuele instructie (OMG, is dat mogelijk?!). Ik had een leuk gesprek met hem en toen ik hem vroeg of hij ook last had van kinderen met gedragsproblemen, zei hij dat hij daar niet last van had. Hij vroeg of ik deze klas ook al bij anderen had gezien, misschien dat ze daar wel problemen hadden. Ik zei: ja, ze werken hier echt super goed, ze zijn hier een stuk rustiger! (ik zei alleen niet rustiger, maar onrustiger, stomme taal.) Hij begon een beetje lachen, dus ik zei: Good job!. Toen zei hij bedoel je rustig of onrustig. Nu pas begreep ik de grap, ik heb snel gezegd dat ik rustiger bedoelde. (Hahahah). De kinderen hielpen mij de hele dag om te vertellen waar ik naartoe moest, echt super lief. Morgen zal ik de andere groep van grade 5 volgen.

Vandaag heb ik de hele dag grade 5B gevolgd. Ik liep de eerste les binnen, maar er was nog geen leraar. Ik zei: “goodmorning” en meteen alle kinderen stonden op en riepen in koor: “goodmorning, mem (ze noemen iedereen mem (ook mannelijke leraren) afkorting van madame)…… en een paar Ida. Wauw ze wisten mijn naam nog. (haha) Ik heb mijzelf voorgesteld en de kinderen hebben verschillende vragen gesteld. Waar woon je? Zijn er ook piraten in Nederland? (wat?!)  En, dit vonden ze zelf een erg spannende vraag: Hoe oud ben je? Daarna stelde ik de vraag hoe oud zij waren. 47 vingers vlogen in de lucht en in rap tempo ging ik alle vingers bij langs. Net een soort rap. Het kwam er op neer dat de meeste kinderen 10 a 11 jaar waren. Sommige 9 en een aantal 12. De leraar kwam er aan, dus helaas stopte ons gesprek. Na de Afrikaanse les was het pauze, daarna zouden ze weer Afrikaans hebben..

Ik zat aan de tafel samen met 6 andere kinderen. Ik ging namen oefenen. Best moeilijk, want er zijn gewoon ook namen met klikjes en smakjes erin...pfff. Er kwamen steeds meer kinderen om mij staan en zitten, op het laatst zaten er 40 kinderen om mij heen. Zij zaten aan mijn (the most beautiful) haar en zij leerde mij Xhosa. Een onmogelijke opgave, maar ze hadden behoorlijk veel geduld. Ze vroegen welke taal wij in Nederland spraken. Ik vertelde dat het veel op het Afrikaans leek. Toen begon het talen gesprek. Hallo (NL & Afrikaans), Hello (EN), Molo (Xhosa). Zo vertaalde wij woorden van haar, oren, ogen, tot kip, varken en ik hou van jou. Super leuk.. .Daarna kwam het vragen uurtje. Kent u dit? Kent u dat? Kent u Beyonce? en ineens Wat is uw talent? (umh…. ik stond met mijn mond vol, ik heb geeeeeen idee). Welke beroemdheid wilt u nog een keer ontmoeten? (deze vraag heb ik snel omgedraaid, welke beroemdheid wil jij ontmoeten?). De lerares kwam tussendoor even langs om vragen wat ik deed, maar was al snel weer weg.

Helaas kwam er een einde aan deze leuke “les”. Op naar de volgende les. Eén van de meiden zei tegen mij: “Helaas, mogen wij tijdens deze les niet met u praten, “ (smelt). De les was vreselijk saai. Kinderen die voor het bord moesten staan, omdat ze hun huiswerk niet hadden gemaakt of omdat ze met potlood hadden geschreven in plaats van pen. De vrouw vroeg mij: “Kunt u dit lezen?” Ik zei:” Ja, ze heeft een prachtig handschrift.” Dit was niet wat de vrouw wilde horen blijkbaar, want ze doelde op dat het met potlood was geschreven en ze gromde naar mij. Toen ze dacht dat ik het niet zag, deelde ze nog even een paar klappen uit. En aan het einde van de les was ze aan het schreeuwen, ik dacht tegen een kind maar ze had het tegen mij (ik stond naast haar). het luidde: De kinderen zijn zeer ongedisciplineerd en ze hebben een vreselijk gedrag. Dát moest ik opschrijven (“write it down, write it down”ze spuugde erover) . Of ik haar wilde helpen en of ik hier een oplossing voor had. Dat was het probleem wat ik moest onderzoeken zei ze. Nou, het was mij nog niet opgevallen.. pfff….

Wij hadden weer pauze. De kinderen vertelde mij waar ik straks les zouden hebben. De pauze bleek een vergadering te zijn over de high tea van zaterdag (waar wij ook heen gaan). Een kwartier was niet genoeg om te vergaderen, maar ach de kinderen redden zich toch wel op het plein.. En zo zaten wij daar 1,5 uur later nog steeds. Het was kwart voor 2 en om 14:05 uur zijn de kinderen vrij.. Ach laten wij toch maar even naar de kinderen gaan, zei de directeur. Vrijdagmiddag geven wij de kinderen vrij, want dan kunnen wij bezig met de high tea… (tuurlijk!). Op het schoolplein bleek een groot gevecht aan de gang te zijn. De onrust was ook na het gevecht nog te voelen. Sommige (ook maar 1) leraren namen de kinderen nog even in de klas voor een korte les, de rest liet de kinderen maar buiten, wel zo makkelijk. Gelukkig was het 2 uur, want ik (en ook Marjan) was er klaar mee.

‘s Middags een goed gesprek gehad met Mr. Chip. Ik had even geen idee meer welk onderwerp ik nu voor mijn onderzoek zou gebruiken. Want ik kan wel leuk het doen over het ondersteunden van zwakke leerlingen in de klas, maar leerkrachten weten hier niet eens wat ze met ‘gewone’ leerlingen moeten. Ik ga het dus toch doen over straffen en belonen en het effect daarvan op de motivatie en de resultaten van kinderen.

Na deze dag vond ik dat ik het had verdiend om nog even te lezen. Ik had mijn boek bijna uit toen plots Marleen binnen kwam. “Goh, je leeft nog” Umh, ja… Het bleek inmiddels 7 uur te zijn. Ze hadden wij een aantal keer geappt en Evelien had bij het hek staan roepen. Zij hadden inmiddels al gegeten. Ik kon niet meer dineren, want het diner is tot 7 uur. Ach, ik had nog wat look-a-like Danoontje toetje. Dat is mijn avond eten. Mijn boek is nu gelukkig wel uit :)

Toen wij woensdag op stage kwamen, kwamen de kleine kinderen (grade R) aangerend om ons knuffels te geven. Super lief. Elke keer als ze ons zagen, kregen wij een knuffel. Wat een schatjes! Andere kinderen zwaaien als ze ons zien en de kinderen van grade 5 zeggen steeds ‘Molo’ of ‘Hello’ en vragen wanneer ik weer bij ze in de klas kom. Woensdag wordt onze vaste dag om bezig te gaan met ons research, dus wij zaten weer opgesloten in ons hok.

‘s Middags hebben wij weer op de campus gegeten (wij houden (van) onze vrije woensdagmiddag). Een heerlijke wrap met kip, die nog warm was en niet eens vet! Super fijn. Daarna heb ik mijn was weer weggebracht en heb ik de hele middag bij Marjan gezeten, bezig met ons onderzoeksplan. Om half 6 wilden Marleen en ik gaan eten, maar het is Mid-Module event, dus was er geen eten in de kantine, maar een braai. Iedereen in huize Scally’s begint ziek te worden, ik nog niet (klopklopklop). Ook Marleen was ziek en had geen zin om te wachten, dus besloten wij maar om pizza te bestellen. Ik wilde wat anders bestellen, want ik krijg behoorlijk buikpijn van die pizza’s. Ik dacht iets anders te hebben besteld, maar het bleek een driedubbele pizza te zijn. Overigens was deze wel overheerlijk. Als toetje hadden we nog mini donuts met chocoladesaus. Jammie jammie. Morgen hebben wij nog twee korte ‘colleges’ en dan hebben wij weer weekend. Dit weekend gaan wij duiken en hebben wij de high tea, maar dan later meer over :)

Groetjes Pien

25 Augustus 2016