Week 6, hard werken maar een fantastisch weekend

Dit was een hele saaie week om over te schrijven. Het drama van hard werken aan een Engels verslag. Ik was even vergeten dat ik hier voor school zat, maar in deze week werd ik weer even met mijn neus op de feiten gedrukt. Ik ben de hele week met school bezig geweest. Dinsdagavond ben ik voor het eerst naar de bootkamp op het strand geweest. Heerlijk even fanatiek sporten en een goede afleiding. Gelukkig werd het hard werken beloond, want dit weekend ben ik met Jildou, Marije, Nathalie, Jitske, Sietske en Liesbeth naar Addo geweest.

Zaterdagochtend zijn wij hier in de stromende regen vertrokken. Op de planning stond om vandaag te gaan kanoën en quad rijden, maar met zoveel regen hadden wij daar niet zoveel zin in, dus had Marije gevraagd of wij vandaag ook het programma van morgen konden doen. Dat kon wel gelukkig. Aangekomen bij Crisscross adventures (activiteitencentrum die alle activiteiten dit weekend zouden regelen) kregen wij een poncho voor in de safari auto. Een lekker warme gevoerde poncho. Op naar Addo! De stoelen zaten in de jeep zaten heerlijk en er gingen twee koelboxen mee (één met bier en één met ‘snacks’(mars, smarties, chips en nootjes)). Wat wil je nog meer? Het was best leuk om voor de tweede keer in Addo te zijn, want deze keer hadden wij een gids mee, die van alles vertelde. Hij kon ook echt boeiend vertellen.

Het was regenachtig weer, dus de kans was niet groot dat wij dieren zouden zien. Maar toen stond daar ineens een olifant naast de auto! Ik hoor jullie denken: de vorige keer liep er toch ook een olifant naast jullie auto. Dat klopt, maar toen liep hij ons tegemoet en liep hij meteen verder, nu bleef hij steeds naast onze auto staan/lopen. Echt super gaaf! Helemaal aan het eind probeerde onze gids nog wat tijd te rekken, “omdat wij zo’n leuke groep waren”. Toen wij uiteindelijk weer richting de uitgang reden, kwamen wij nog een hele groep olifanten tegen in de bossen. Heel erg leuk, alleen jammer dat wij er niet echt van konden genieten, omdat wij zoo ontzettend nodig naar de wc moesten en wij op een extreme hobbelweg reden (“aanspannen, aanspannen, aanspannen” hahahah). Gelukkig hebben wij de toiletten droog kunnen halen. Wij hebben daarna nog even in de boomhut geklommen en toen zijn wij naar een restaurant gereden om daar te lunchen. Na de lunch zijn wij naar onze lodge gereden. Allemaal erg benieuwd naar hoe het er uit zou zien. Wij hadden hoge verwachtingen, maar dit was nog mooier. En niet onbelangrijk; super lekkere bedden en dekens. In de tuin was een zwembad en sinaasappelbomen. Een hele ruime en warme douche. Dit is perfect! Als je een zwembad in je tuin hebt, moet je daar ook gebruik van maken, dus zijn wij gaan zwemmen. Het was buiten erg koud en het regende zelfs, maar het was erg gezellig en grappig. Van zwemwedstrijdjes tot aquarobics, wat een feest. Later zijn wij uit eten geweest, erg luxe. Ik wilde weer struisvogel eten, maar helaas was die op, dus heb ik koedoe gegeten. Ook best lekker, al blijft de struisvogel favoriet.

De volgende dag werden wij vroeg opgehaald om te gaan kanoën. Omdat wij met zevenpersonen waren, moest één iemand van ons met de gids en tsja dat was ik. Als je denkt dat het leven makkelijker wordt met een gids in je kano, dan kun je het vergeten, want hij keek liever op zijn telefoon en at snacks dan dat hij aan het kanoën was. Achja ik vind kanoën leuk en ik heb mijn armspieren weer getraind. Halverwege zijn wij gaan picknicken. Hier vonden wij een aantal skeletten van koeien. Eén van de gidsen zou ons een mooi uitzichtpunt laten zien, maar dan moesten wij niet bang zijn voor leeuwen. Juist ja, daar geloven wij niks van, maar een aantal twijfelden toch of er niet echt leeuwen waren. Boven vertelde hij dat er geen leeuwen waren, toen waren wij toch allemaal weer opgelucht. Aan het einde van de kanotocht kwamen wij aan bij een verlaten huisje waar onze gidsen een lunch op het vuur voor ons bereidden.

Na de lunch reden wij weer naar Crisscrosser voor onze twee activiteit, namelijk quad rijden. Helaas waren er niet genoeg quads, dus zat ik achterop bij Jitske. Jitske reed het eerste stuk en jullie raden het nooit, maar na 10 minuten waren wij de groep al kwijt. Tegelijk zeiden wij: “Het kan ook maar één overkomen.” Handig, wij waren beide van het verdwalen. Na een hele tijd door te hebben gereden en niemand te vinden, hebben wij maar besloten om weer terug te rijden. Wat een lol hadden wij. Na een stukje rijden, zag ik ineens de groep aan de andere kant van de bomen, dus wij zijn dwars door de citrusbomen naar de andere kant gereden. Joepie we hebben jullie weer gevonden. Maar net toen wij dachten dat alles weer goed was, waren wij de gids ‘kwijt’, want hij was op zoek naar ons (mwhuhahahah). Uiteindelijk is alles goed gekomen en zijn wij met z’n allen weer doorgereden. Halverwege hebben Jitske en ik gewisseld van plaats, zodat ik ook even kon rijden. Maar ik mocht niet tussen de citrusbomen rijden, nee ik moest het parcour doen. Er was een gigantisch parcour gemaakt door bomen, door water (alle respect voor de boeren in Friesland, maar zo’n parcour hebben jullie echt nog nooit gezien). Gelukkig was ik voor het eerst niet bang (nee, dit had ik ook niet verwacht). Het verliep allemaal goed en Jitske en ik hadden er lol in, maar toen…….

Plots moesten wij stoppen, omdat iedereen voor ons ook stopte omdat ze niet verder durfden.. Wij stonden net boven op de heuvel en toen ging alles ineens heel snel. Ik viel, wij vielen. Ik dacht dat Jitske en de quad ook over mij heen zouden vallen, dus ik ging plat liggen. Ineens schreeuwde Nathalie in paniek “help” dus ik dacht dat de quad op haar zou vallen. Shit dacht ik. Maar het bleek dat ze dacht dat ik dood was (hahah). De quad had een koprol gemaakt, maar was naast ons gevallen. En Jitske had alleen maar gedacht: Niet op Ida vallen, anders krijgt ze last van haar rug, dus zie heeft een koprol over mij heen gemaakt. Al snel stonden wij weer en zouden wij weer doorrijden. Inmiddels kreeg ik toch wel de kriebels, want die **** quad kan dus wel kantelen. Gelukkig had Jitske alle vertrouwen in mij en heeft een fantastische peptalk gehouden, dus hebben wij het parcours afgemaakt (dat moest ook wel, want je kon niet meer terug). Daarna zijn wij weer naar huis gekeerd.

Het was een fantastisch weekend in Addo! Erg gezellig. Ik heb er alleen wat schrammen en schaaf plekken aan over gehouden. ’s Avonds en maandag ben ik nog bezig geweest met mijn verslag en ik heb hem uiteindelijk maandagavond kunnen inleveren. Wachten op de beoordeling….

Groetjes Pien

16 September 2016